Kultura w eterze

otoczenie_anna-boduszynska-bakmarcel-skierski-radio-poznanfot-j-bak-20182.jpgMarcel Skierski, Anna Boduszyńska-Bąk – PoemaCafe, 18 stycznia 2018 r. Foto © Joanna K. Bąk

 

Poezja w Polsce żyje… – wywiad z Anną Boduszyńską-Bąk przeprowadzony przez redaktora Marcela Skierskiego, z komentarzem Tadeusza Żukowskiego, wyemitowany na falach Radio Poznań w dniu 20 stycznia 2018 r.

Wiersze Anny Boduszyńskiej-Bąk czytała Agata Amelia Wawrzyniak.

plik dźwiękowy: radiopoznan.fm

W nagraniu utrwalony został tylko fragment wiersza „Kim jestem” z roku 2009 – poniżej prezentujemy go w całości aby wybrzmiał w pełni do samego końca…

Kim jestem
A ona
Ta w lustrze
Mała dziewczynka stoi
przed nim z uporem
wpatrując się w swoją twarz
To ona czy nie ona
Kim jest ta co na nią patrzy
Niby podobna
Uśmiecha się
mruga
wykrzywia
jakby przedrzeźniała
Jednak obca
Wpatruje się z natężeniem
w niby znaną twarz
Pragnie zobaczyć
tę co się za nią kryje
Jaka jest
Kim jest
O czym myśli patrząc na patrzącą
— nie wpatruj się tak
bo zobaczysz diabła —
Oczy zachodzą łzami
Oglądana twarz wykrzywia się
rozpływa i niknie
Pozostaje niedosyt i niepokój
Pozostaje nieodkryta tajemnica
dziewczynki z drugiej strony lustra

Jedna uwaga do wpisu “Kultura w eterze

  1. „…Pozostaje nieodkryta tajemnica dziewczynki z drugiej strony lustra”. Jesteśmy odwieczną tajemnicą, nawet dla nas samych. Tylko miłość innych może ją odkrywać, wydobywać, by dawała owoc- świadectwo istnienia Boga… Inaczej, pozostaniemy zamknięci w szufladach, „świnkach skarbonkach” nigdy nie rozbitych, po latach wewnętrznie zdewaluowanych, bezwartościowych, „sługami bezużytecznymi”, zamazanym odbiciem …
    Chwała potomkom, którzy kochani, nauczyli się kochać, bo teraz potrafią z czułością, w porę, pochylić się nad skarbami, jakie kryją „sekretarzyki serc” rodziców i z zadziwieniem rozpoznać w nich… również siebie. :)
    Dziękuję wszystkim, którzy brali udział w tym dziele, zwłaszcza synowi Anny, Wojtkowi, który niezłomnie ufa i kocha, promieniując światełkiem nadziei dla niedowiarków i gnuśnych.
    Wspaniały komentarz Tadeusza Żukowskiego, uświadamia o wartości i niedosycie prostoty, pokory oraz prawdy w dzisiejszej literaturze i sztuce.
    Świat opowiada się za tym co złożone, mętne, niejasne i zawiłe, do tego stopnia, że lękamy się do tego zbliżać.
    Tomik Anny jest inny, bo każdy znajduje w nim swoje myśli i zachwyty, niejako swoją własną „Pieśń nad pieśniami”. :)K

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s